Son deneyimlerimiz ScratchX, Seeed Sensörleri ve programlama ile bazı gerçekten ilginç prototipler üretti. Bu prototiplerin, grubumuzun yeni tinkering aktiviteleri üzerinde çalışırken geçirdiği süreç hakkında biraz ışık tutabileceğini düşünüyorum. Hepimiz birbirimizle fikirler paylaştık ve ilk araştırmaların nasıl birbirini inşa ettiğini ve yeni yollar açtığını görmek gerçekten ilginçti.
Birkaç ay önce, Nicole, anahtarları açıp kapatarak programlamayı (yanıp sönmeler ve morse kodu) mekanik yollarla simüle eden karton disklerden bir prototip yaptı. Bu, hepimizi basit malzemelerle düşük teknoloji ile programlama kavramlarına nasıl yaklaşabileceğimiz hakkında düşünmeye sevk etti.
Programlama ve sensörlere daha fazla ilgi duymaya başladıkça, bu konuların mevcut aktivitelere, yeni atölyelere ve geçmiş fikirlere nasıl entegre edilebileceği üzerine tartıştık ve araştırmalar yaptık. Yaklaşık on yıl önceki eski bir PIE atölyesi olan ‘sensör bahçesi’ fikrini yeniden gözden geçirmenin ilginç olabileceğini düşündük. Bu atölyede katılımcılar, çevreye ilginç şekillerde yanıt veren girdileri işlemek ve çıktıları kontrol etmek için PICO crickets kullandılar. Neyse ki, o zamanlarda birçok fotoğraf, ilham ve örnek içeren bir PDF hazırlanmıştı; bu sayede son zamanlarda oynadığımız seeed sensörleri ve ScratchX programlaması ile riff yapabileceğimiz bir temelimiz oldu.
Sebastian, birkaçımızın programlama ve sensörler hakkında fikirler paylaştığı bir Salı Learning Studio toplantısında hızlı bir deney için bu iki fikri birleştirdi. Bir karton diski yavaş hareket eden bir motora bağladı, içine birkaç delik kesti ve döner tabla altında Seeed kitinden birkaç ışık sensörü yerleştirdi. Ardından, sensörlere bağlanmak için ScratchX kullandı ve ışık fotoresistörlere vurduğunda sesler çalmayı ve animasyonu değiştirmeyi mümkün kıldı. Bu prototip (meşhur ‘davul arkadaşı’na benzer) insanların disklerin fiziksel programlaması ve Scratch animasyonları ile deney yapabileceği bir deneyim oluşturma konusundaki ilk denemeydi.
Tinkering stüdyosunda bazı ilk deneylerden sonra, Scratch programlamanın etrafındaki ortamı daha alışılmadık ve işbirlikçi hale getirmenin yollarını arıyoruz. Sebastian’ın küçük ölçekli prototipi, birden fazla grubun aynı anda etkileşimde bulunabileceği daha büyük bir versiyon yaratmaya çalışmam için ilham verdi. Toplantıdaki gösterimden sonra, Nicole ve ben bazı parçalar topladık ve mini atölyemizdeki çalışma masalarının üzerinde yüksek bir standda yavaş hareket eden bir motor ve ışık oyun setinden bir LED birleştirdik. Işıkları, masaların boyutuna yakın hareketli bir gölge oluşturacak şekilde ayarladık. Görsel olarak hoş değildi ama bu fikrin potansiyelini ilk kez hissetmek için yeterince iyi çalıştı.
İşte kurulumun aksiyonda olduğu bir video. Seeed kartına bağlı birkaç ışık sensörü var ve her biri Scratch’te farklı bir enstrüman için programlanmış. Yani, ışık veya karanlık tarafından tetiklendiğinde ses çalıyorlar. Bu tür bir kurulum, insanların programlama yapmadan ışık sensörü kartlarıyla oynamasına olanak tanıyabilir, böylece nasıl çalıştıklarına dair bir fikir edinebilirler.
Bir sonraki ilginç görünen şey, Scratch programını ekrandaki sensörlere yanıt verecek şekilde ayarlamak. Basit bir animasyonla başlayıp, insanların bunu kendi benzersiz sprite’ları ve sesleri ekleyerek kişiselleştirebileceğini önermek eğlenceli olabilir.
Bu projeyi alabileceğimiz bir diğer yön, ilginç ışık ve karanlık desenleri oluşturan özelleştirilmiş diskler yaratmak. Nicole, tanıdık malzemelerden bir tane yaptı ve ben de ışık sensörlerini karmaşık şekillerde etkileyebilecek transparanlar, filtreler ve diğer yarı saydam nesnelerle derinlemesine gidebileceğimizi düşünüyorum.
Bu prototipin en umut verici yanı, birçok başka fikir ve deneme yapma olanağı sunması. Örneğin, PICO kartlarının avantajlarından biri kablosuz olmaları ve bir bilgisayara bağlı olmadan doğal ortamda programlanıp etkinleştirilebilmeleriydi. Bu nedenle, benzer kablosuz keşiflere olanak tanıyabilecek Seeed kartları ve diğer teknolojilerle denemeler yapıyoruz.
Ayrıca, birbirlerine geri bildirim ve sensörler kullanarak yanıt veren projeler yaratıp yaratamayacağımızı görmek gerçekten ilginç olurdu. Ses çıkaran veya diğer cihazları etkinleştirebilecek ışıkları olan hareket eden yaratıklar yapmayı denemek isterim. Tüm bunlar mümkün görünüyor ama biraz daha tinkering gerektirecek.
Benim için, farklı prototiplerin birbirini nasıl inşa ettiğini ve süreçte nasıl değişip modifiye olduğunu görmek eğlenceli. Tinkering aktiviteleri ve sergileri en uzun ömürlü ve başarılı olanlar, fikrin nereden geldiğini tam olarak söylemenin zor olduğu ve birçok kişinin tasarımda payı olduğu aktivitelerdir. Bu ışık/gölge sensör bahçesinin ziyaretçilerle tam anlamıyla bir atölye haline gelip gelmeyeceğinden emin değilim, ama bu, hesaplamalı tinkering, programlama ve sensörlerin gelişiminde bir adım gibi görünüyor; umarım daha ilgi çekici ve işbirlikçi deneyimlere yol açar.
Bu gönderi, © Tinkering Studio, Exploratorium tarafından yayınlanan bu blog gönderisi üzerine yazılmıştır.
Daha fazla güncelleme için lütfen @Tinkering Studio‘yu takip edin.